HHC Hardenberg is opgericht op 1 juni 1954 na een fusie tussen HVC (Hardenberg) en sv Heemse (Heemse). De letters HHC Hardenberg staan dan ook voor Hardenberg Heemse Combinatie. In de beginjaren werd er gespeeld op "de Marsch" in het centrum van Hardenberg, op de plaats waar nu de zonneweide van het zwembad is gesitueerd. Tot 1970 speelde HHC Hardenberg op deze locatie de thuiswedstrijden.

In 1970 opende Prins Claus het nieuwe sportpark "de Boshoek", ook nu nog de thuishaven van HHC Hardenberg. Na de verhuizing naar het nieuwe sportpark in Heemse ging het HHC Hardenberg voor de wind. Het ledental groeide en ook de sportieve prestaties bleven daarbij niet achter. Nadat HHC Hardenberg in het seizoen 1964-1965 al kampioen werd van de 4^e klasse en promoveerde naar de 3^e klasse, werd HHC Hardenberg in het seizoen 1975-1976 opnieuw kampioen en promoveerde nu naar de 2^e klasse. Tot en met het seizoen 1990-1991 heeft HHC Hardenberg in deze klasse gespeeld. Na de degradatie in 1991 heeft HHC Hardenberg sportief gezien enkele moeilijke jaren gekend. De hoop op terugkeer naar de 2^e klasse bleek lange tijd een ijdele hoop te zijn.

Tot en met het seizoen 1997-1998 speelde HHC Hardenberg nog steeds in dezelfde klasse, die inmiddels weer 2^e klasse heette, nadat ook in het zaterdagvoetbal de hoofdklasse was ingevoerd. De doelstelling van HHC Hardenberg was toen om dichterbij de top van het zaterdagvoetbal te komen via de weg van geleidelijkheid. De eerste stap werd gezet in 1998 na een lange en spannende competitie. Door de nacompetitie winnend af te sluiten, was promotie een feit. In de volgende 2 seizoenen eindigde HHC Hardenberg telkens in het "rechter rijtje" van de 1^e klasse Oost.

Het seizoen 2000-2001 verliep uiterst succesvol. HHC Hardenberg kwam uit in de 1^e klasse Noord en eindigde als tweede. Op een haar na werd promotie naar de hoofdklasse gemist in de nacompetitie. Het daarop volgend seizoen verliep minder succesvol. Opnieuw ingedeeld in Noord, kon HHC Hardenberg de ambities niet waarmaken en pas tegen het einde van het seizoen stelde HHC Hardenberg zich veilig.

Het seizoen 2002-2003 keerde HHC Hardenberg weer terug in Oost. Na 2 jaar Noord nu weer in de competitie in de eigen regio, met uiteraard weer de interessante streekderby’s. Het werd een moeilijk seizoen. Veel wedstrijden gingen in de slotfase verloren en alleen door een goede eindsprint stelde HHC Hardenberg het eersteklasserschap veilig.

En dan het seizoen 2003-2004. Een seizoen dat bij ieder HHC Hardenberger in het geheugen is gegrift. De nieuwe spelers bleken duidelijk een versterking en de doelstelling was eindigen in het linker rijtje en zo mogelijk plaatsen voor de nacompetitie. Het verliep anders. Halverwege de competitie hadden Excelsior’31 en HHC Hardenberg zich afgescheiden van de overige ploegen, alleen DVS’33 volgde nog op korte afstand. Door een slechte 2^e periode van DVS’33 haakte de Ermelose ploeg af en bleef HHC Hardenberg het favoriete Excelsior’31op enige afstand volgen.

Tegen het einde van de competitie lukte het HHC Hardenberg om in enkele wedstrijden de 5 punten achterstand weg te werken en eindigde gelijk met Excelsior’31. Dat was HHC Hardenberg halverwege de competitie ook al gelukt. Toen werd een achterstand van 6 punten in enkele wedstrijden weggewerkt. De beslissingswedstrijd tegen Excelsior’31 werd door de Rijssense ploeg gewonnen in een zinderend duel, gevolgd door zo’n 4500 toeschouwers.

Bij terugkomst stond een grote schare supporters HHC Hardenberg op te wachten. We hadden toch een prachtig seizoen achter de rug en ook de nacompetitie bood mogelijkheden. Deze steun heeft de selectie goed gedaan, want beide wedstrijden van de nacompetitie werden winnend afgesloten. Vervolgens nog de p/d wedstrijd tegen Flevo Boys. HHC Hardenberg was inmiddels in de winning mood en gewend aan het spelen van finales. Ook deze wedstrijd werd gewonnen al was de spanning weergaloos groot.

Tijdens de receptie ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan, een week na de promotie, gaf de voorzitter aan dat promotie niet was gepland. Een nieuw clubhuis wel, maar promotie geeft het jubileum alleen nog meer glans. En zo vielen in het seizoen 2003-2004 opeens alle puzzelstukjes op de goede plek.

In het eerste jaar in de hoofdklasse lukte het HHC Hardenberg om de doelstelling te realiseren; nl. handhaving in de hoofdklasse. Dat was met name te danken aan de voortvarende start, want na de winterstop werden de nodige punten slechts moeizaam behaald.

In het tweede seizoen werkte HHC Hardenberg aan het 2^e deel van de doelstelling; nl. uitgroeien tot een stabiele hoofdklasser. En we kunnen rustig stellen dat HHC Hardenberg op de goede weg is. Aan die missie is hard gewerkt en werd de 3^e periodetitel gepakt. Een titel waar we best trots op zijn, want juist in het slot van de competitie zijn de punten moeilijk te behalen. Dat HHC Hardenberg juist die periode heeft gepakt is een teken van groei naar een stabiele hoofdklasser. En evenals in het eerste seizoen kreeg HHC Hardenberg het minst aantal gele en rode kaarten uitgereikt van alle zaterdaghoofdklassers.

Ook in het seizoen 2006-2007 kreeg HHC Hardenberg weinig kaarten toebedeeld en is misschien wel weer de sportiefste ploeg in het zaterdagvoetbal. Daar ligt ook de kracht van dit elftal. Met goed voetbal werd het publiek vermaakt en dat resulteerde zelfs in het kampioenschap van de hoofdklasse C. Een onverwacht succes, al was halverwege de competitie wel duidelijk dat HHC Hardenberg tot de favorieten behoorde. Tegen het eind van de competitie was alleen de vraag nog wanneer HHC Hardenberg kampioen zou worden, zo groot was de voorsprong inmiddels geworden.

HHC Hardenberg begon voortvarend aan de nacompetitie. De wedstrijd tegen Rijnsburgse Boys werd gewonnen, maar in het vervolg van de nacompetitie speelde HHC Hardenberg geen rol van betekenis. Toch kan HHC Hardenberg terugkijken op een uitstekend seizoen. Het meest succesvolle seizoen in de geschiedenis van HHC Hardenberg tot dan toe, waarin weer veel geleerd is en de vereniging een ervaring rijker is geworden. Een gevolg van een zorgvuldig uitgestippeld beleid, al valt niet alles te plannen.

Man achter het succes is natuurlijk ook hoofdtrainer Michel Jansen. In 5 seizoenen heeft hij HHC Hardenberg naar de top van het zaterdagamateurvoetbal gebracht en Hardenberg op de kaart gezet. Terecht werd hij genomineerd voor de Rinus Michels Award, een prestigieuze prijs, die hij uiteindelijk ook binnen haalde.

Michel Jansen begint dan aan zijn 6^e seizoen bij HHC Hardenberg. Een succesvolle combinatie, zo is gebleken. Ook in zijn laatste seizoen bij HHC Hardenberg was de coach weer succesvol. Vanaf de eerste periode nam HHC Hardenberg weer de leiding in het klassement en stond die positie niet meer af. Dit kwam mede door het wegvallen van Excelsior’31. Lang leek HHC Hardenberg ongenaakbaar, maar na de winterstop kwam HHC Hardenberg in een dip terecht. Daardoor kon Be Quick’28 gevaarlijk dichtbij komen. Tijdig kwam de vorm weer terug en omdat ook Be Quick’28 wat steekjes liet vallen, kwam de titel terecht bij HHC Hardenberg, de ploeg die daar ook het meeste recht op had. Wel werd het kampioenschap pas beslist in de laatste wedstrijd.

In de nacompetitie kon HHC Hardenberg niet die rol spelen, die het voor ogen had. Was vorig jaar de nacompetitie een soort snuffelstage, dit keer wilde HHC Hardenberg een rol van betekenis spelen. Het pakte echter anders uit. FC Lisse bleek oppermachtig en won behalve de zaterdagtitel, ook de algemeen amateurtitel. Ook van Spakenburg werd niet gewonnen. Thuis speelde HHC Hardenberg gelijk en de uitwedstrijd ging verloren.

Trainer Michel Jansen nam afscheid van HHC Hardenberg en is momenteel als hoofd jeugd opleiding bij FC Twente werkzaam. Een logisch vervolg van zijn geweldige jaren bij HHC Hardenberg. Zijn opvolger, Jan van Raalte, wordt met een zware erfenis opgezadeld, maar durft de uitdaging wel aan. Maar het zal geen gemakkelijke opgave zijn.

Als kampioen heb je het recht om deel te nemen aan de KNVB Beker. HHC Hardenberg schakelde afgelopen seizoen eerst sv Babberich uit, won vervolgens van VVSB, maar werd uitgeschakeld door AGOVV. Hoewel HHC Hardenberg in deze sfeervolle wedstrijd de betere ploeg was, ging AGOVV met de eer strijken.

Ook het seizoen 2008-2009 is uiterst succesvol verlopen. Weliswaar werd niet het kampioenschap behaald, maar HHC Hardenberg heeft lang de race volgehouden met de latere kampioen Harkemase Boys. Wel was weer een hoogtepunt weggelegd in de geschiedenis van HHC Hardenberg. In de KNVB beker competitie schakelde HHC Hardenberg voor het eerst een bvo uit. Na strafschoppen werd Go Ahead Eagles verslagen en werd de 3e ronde bereikt. Iedereen hoopte op een thuiswedstrijd en een aansprekende tegenstander. Beide wensen gingen in vervulling. HHC Hardenberg kreeg een thuiswedstrijd toegewezen tegen Feyenoord. Voor deze wedstrijd bestond zoveel belangstelling dat uitgeweken moest worden naar het stadion van FC Emmen. Dit stadion was binnen enkele dagen volledig uitverkocht en met 35 bussen werden de supporters naar Emmen vervoerd. Dat de wedstrijd verloren ging doet niets af aan de geweldige ervaring, die spelers en publiek beleefd hebben aan deze wedstrijd. Een ongeëvenaard hoogtepunt in de geschiedenis van HHC Hardenberg.

Het seizoen 2009-2010 kende een bizarre ontknoping. Vooraf werd HHC Hardenberg als een “zekerheidje” beschouwd voor de nieuw te vormen topklasse. Hoe anders verliep de competitie. Al in oktober werd afscheid genomen van hoofdtrainer Jan van Raalte, wegens tegenvallende prestaties. Ted Verdonkschot werd zijn opvolger. Ted Verdonkschot had met Rijnsburgse Boys zijn naam gevestigd en hij leek de ideale man om promotie naar de topklasse af te dwingen. Maar HHC Hardenberg bleef een zwalkend elftal. Dan weer was rechtstreekse promotie haalbaar, maar werd in volgende wedstrijden het gewonnen terrein weer prijsgegeven. Uiteindelijk bleek de nacompetitie het hoogst haalbare. Echter tegen het eind van de competitie leek zelfs dat ijdele hoop. In de laatste wedstrijd van de competitie moest HHC Hardenberg winnen van het reeds gedegradeerde Go Ahead uit Kampen en moesten ACV en WHC in hun onderlinge wedstrijd gelijkspelen. HHC Hardenberg won uiteindelijk wel, door in de slotfase de enige treffer te scoren. In Assen was toen ook gescoord en wel door ACV. Die stand in Assen bleef lang op het bord staan en dus was HHC Hardenberg uitgeschakeld en ging ACV door naar de nacompetitie. De spelers van HHC Hardenberg stonden al lang en breed onder de douche, toen uit Assen de melding kwam dat WHC in de allerlaatste minuut van de extra lange blessuretijd alsnog de gelijkmaker had gescoord. Zowel HHC Hardenberg, als ook WHC en ACV eindigden met 35 punten, maar HHC Hardenberg had een beter doelsaldo en plaatste zich voor de nacompetitie. Niemand had daar nog rekening mee gehouden. HHC Hardenberg rekende in de beslissingswedstrijden af met Zwaluwen’’30 uit Hoorn en plaatste zich voor de topklasse.

In het eerste jaar handhaafde HHC Hardenberg zich moeiteloos in de topklasse. Toch bleek de ploeg nogal wisselvallig. Twee keer werd gewonnen van de latere kampioen IJsselmeervogels en ook Spakenburg werd in de thuiswedstrijd verslagen. Daar staat tegenover dat van de degradant sv Hoek 2x werd verloren en ook tegen andere degradanten behaalde HHC Hardenberg niet de volle winst. Opvallend was verder dat de meeste punten werden behaald in uitwedstrijden. HHC Hardenberg slaagde er zelfs niet in om in de tweede seizoenshelft een thuiswedstrijd in winst om te zetten. Ondanks de wisselvalligheid werd de doelstelling ruimschoots bereikt. Helaas was HHC Hardenberg al vroeg in veiligheid en trof in de laatste wedstrijden vooral ploegen die de punten hard nodig hadden. Daardoor zakte HHC Hardenberg in de slotfase naar een 7e plek, waar een 4e plek mogelijk was. Voor het komende seizoen is de leuze: De Boshoek moet weer van ons zijn”.
In de KNVB werd HHC Hardenberg al in de eerste ronde uitgeschakeld door sv Venray door de strafschoppenserie te verliezen.

In de laatste jaren is HHC Hardenberg explosief gegroeid in ledental. Vooral de toename van het dames/meisjesvoetbal nam een enorme vlucht. Het kost veel moeite om alle thuiswedstrijden in te plannen, wegens capaciteitstekort van de accommodatie. Ook de trainingsmogelijkheden bereiken hun grenzen. In samenwerking met de gemeente en Ten Cate Kunstvezel wordt een derde kunstgrasveld aangelegd. Dat biedt weer mogelijkheden voor de steeds groeiende vereniging.