Eindelijk zaterdag. Na één van de langste weken ooit was het eindelijk 25 april, de dag van de wedstrijd. Om half 12 was iedereen op de Boshoek om gezamenlijk te gaan lunchen. Men liep nog wat over het sportpark en verzamelde zich om half 1 op de parkeerplaats om te vertrekken in de bus.

De busreis ging vlot, maar de spanning was om te snijden. De één luisterde nog wat muziek, de ander lachte nog wat na om de grappen en grollen van Jan S te H. Om kwart over 1 stapte iedereen, gehuld in hun Boca shirts, uit de bus. De zon scheen, en de omstandigheden om er een mooie dag van te maken waren goed. Tevens was onze grote vriend Tom Erends mee, die dit hele seizoen erg belangrijk voor ons is geweest. Zodoende bestond de selectie vandaag uit 16 A1-spelers.

Rond 2 uur stapten de mannen van de A1 het veld op om te beginnen aan de warming-up. De spelers en met name de trainer van KOSC hadden te kennen gegeven niet mee te willen werken aan een feestje van HHC. De trainer haalde alles uit de kast om de Hardenbergers uit hun concentratie te halen. Terwijl wij al lang en breed aan onze warming-up begonnen waren haalde de trainer van KOSC z’n eerste trucje uit de kast. Hij zette een oefenvorm op onze helft uit. Natuurlijk mocht hij van ons deze helft hebben voor de warming-up, dan won hij tenminste nog iets vandaag.

Om half 3 was HHC klaar om het veld op te gaan, maar de trainer van de tegenpartij haalde zijn tweede trucje uit. Door in de kleedkamer te blijven probeerde hij HHC uit z’n concentratie te halen. Wellicht had KOSC wat meer moeite voor de wedstrijd moeten doen, en wat minder voor de randzaken. Het was namelijk vanaf het eerste fluitsignaal HHC dat de klok sloeg en bepaalde wat er op het veld gebeurde. HHC had veelvuldig balbezit en er ontstonden wat kleine kansjes. De formatie stond goed, en de verwachting dat HHC hierdoor het middenveld in handen zouden hebben kwam uit.
Langs de zijlijn was er verbaasd gereageerd om de wijziging van de formatie, maar de lichte kritiek verstomde nadat men zag hoe HHC het spel domineerde. De eerste goede aanval werd opgezet door Nick. Hij had aan de rand van het veld balbezit, en zag de beweging bij Aron. Hij gaf de bal in de loop mee en Aruna liep zijn directe tegenstander eruit. Met een goede schuiver in de verre hoek zette hij HHC op voorsprong en de stand was al binnen een kwartier 0-1. Na een rommelige aftrap van KOSC was het HHC dat direct de bal weer overnam. Martijn ging een één-twee aan met Rutger, en stuurde vervolgens Aruna weg. Zijn voorzet belandde perfect bij de 2e paal, waar Nick de bal binnen knikte. De stand was 0-2, en de wedstrijd was nagenoeg beslist. Want vooraf wekte KOSC de indruk er alles aan te willen doen dat de A1 van HHC hier vandaag geen kampioen kon worden. In het veld maakten de mannen uit Ootmarsum een slappe indruk. Dit kwam mede door het hoge tempo en het goede voetbal dat de oranjehemden lieten zien. HHC ging vrolijk verder met het creëren van kansen. Het derde doelpunt niet lang op zich wachten. HHC kreeg een vrije bal op de eigen helft. Gerrit schreeuwde: ‘Barry naar voren’. Barry’s loopactie was goed, en de pass van Maikel was perfect. Barry liet de bal één keer stuiteren en lobte deze vervolgens over de keeper die uitkwam. De bal viel prachtig binnen, en zo liet Barry z’n eerste van het seizoen aantekenen; 0-3! Tot aan de rust werden er kansen gecreëerd, en onze keeper Richard heeft letterlijk niks hoeven te doen.

Zo werd er vooraf nog een zware middag verwacht, zo zaten we er in de rust relaxed bij, want zo’n luxe hadden we nog niet vaak gehad na 45 min. voetbal.
De trainer hoefde hier aan de rust weinig aan toe te voegen. Zijn advies was om er een mooie middag van te maken en zo mogelijk nog wat doelpuntjes te maken. De concentratie was er weer, en zo stapten we het veld weer op.

KOSC had twee wissels doorgevoerd, die voor hun niet slecht uitpakten. Spits Jorrit kwam erin, maar hij vond te weinig steun bij z’n ploeggenoten, en ook hijzelf leek z’n krachten enigszins te sparen. Echt gevaarlijk werd KOSC nog steeds niet, een schot die van de lijn werd gehaald was het enige wapenfeit van hun.
HHC voetbalde ook in de tweede helft aardig, maar een aantal jongens zat met de gedachtes al bij het feest van na de wedstrijd. Rutger scoorde nog wel. Een prachtige voorzet van Martijn werd tegen het net gekopt. Wederom een mooie goal. Gerrit wisselde er ondertussen lustig op los en iedereen kreeg zijn minuten. Keeper Richard, (minst gepasseerde keeper dit seizoen) kreeg zijn verdiende publiekswissel. Hij heeft ons er dit seizoen een aantal keer goed doorheen gesleept en zijn vervanger Teo behoeft geen verdere uitleg. Dat deze man zijn minuten kreeg was ook niet meer dan terecht. Om kwart over 4 floot de scheids voor de laatste keer en een groot feest ontstond op het veld. De champagne werd ontkurkt, er werd gezongen.

Het feest heeft tot diep in de nacht geduurd, en dit is ook volledig terecht. Toch staat er volgende week nog een mooie afsluiter op het programma. Nummers 1 en 2 van de competitie spelen dan tegen elkaar en Victoria gaat dan proberen onze reeks te beëindigen. Wij zullen op onze beurt proberen onze reeks gewonnen wedstrijden (11 wedstrijden ondertussen) nog één maal uit te breiden.