Vooraf:
Hét doel was duidelijk vandaag: kampioen worden in Nieuwleusen. Lennard benadrukte nog maar eens hoe HHC E3 ervoor stond. Een tactische wedstrijdbespreking werd het niet, we waren ons bewust van onze kwaliteiten en moesten vandaag tegen USV E2 laten zien dat we echte winnaars zijn. Er moest namelijk wel gewonnen worden van USV E2 om de eerste plaats veilig te stellen.
De jongens pakten de warming up op en begonnen met de loopscholing om die te vervolgen met een pass- en trapvorm en een afwerkoefening. De opstelling werd bekend gemaakt en we pepten ons nog even op, om daarna met de wedstrijd te beginnen.
Eerste helft:
De eerste helft begon een beetje onzeker. Het eerste ‘kansje’ was dan ook voor USV. Daarna pakte HHC zijn voetballende spelletje op waarop zo hard getraind is het hele jaar. Dit mondde uit in vier onbenutte kansen… Het zou toch niet. Maar nee, het doelpuntenfestijn kon eindelijk beginnen. Met goed verzorgd positiespel en een ijzeren concentratie werd USV onder druk gezet. Dit leidde tot zeer fraai uitgespeelde goals en HHC kwam niet meer in moeilijkheden. Ruststand was dan ook 0-8!
Tweede helft:
In de tweede helft maakten de oranjehemden af waar ze in de eerste helft mee begonnen waren. Het bekende ‘inspelen, kaatsen, doorlopen’ spelletje werd nog beter gehanteerd en het hoogtepunt van de wedstrijd was dan ook het intikkertje van Roy na een fenomenale aanval over de rechterkant die prima opgebouwd werd vanuit onze verdediging. De doelpunten vlogen ons wederom om de oren en er werd genoten door het publiek aan de zijkant. Er was namelijk veel publiek meegereisd waaronder ook enkele leden van het bestuur van HHC. Na wat overmoedigheid van onze keeper Ruben toch nog een tegendoelpuntje, maar dat mocht de pret niet drukken, want het laatste fluitsignaal klonk en HHC E3 is kampioen!!! De jongens gingen uit hun dak en namen de felicitaties in ontvangst. 1-15 was uiteindelijk het eindresultaat vandaag. Ook Niek die helaas niet aanwezig kon zijn, omdat hij zich in Polen bevindt en een zware tocht aan het afleggen is, kreeg het nieuws mee, ook namens hem proficiat.
Achteraf:
De kampioensshirtjes van de familie Slot werden na de wedstrijd direct aangetrokken en er werd gezongen en gefeest. Snel douchen en naar Hardenberg, want daar wachtte ons een heerlijk patatje mayo en een glas fris. Eerst even op de foto en daarna lekker eten. Om het feest compleet te maken werd voor groot publiek nog met champagne gespoten, want dat hoort erbij als je kampioen bent. Iedereen was tevreden en de terechte kampioenen gingen hun eigen weg weer.
Spelers:
Ruben: Ruben alias ‘de Alien’ in de goal. Coachend en opbouwend sterk.
Gunnar: Gunnar, het beest achterin. IJzersterk en niet voorbij te komen.
Marthijn T: Marthijn, de libero. Vooruit voetballend en heeft lef.
Tom: Tom, de rust zelve. Stalen zenuwen en prima inzicht.
Arne: Arne, de vechtjas. Bijt zich vast in de tegenstander en geeft nooit op.
Roy: Roy, de kleine. Gouden linkerbeen en superactie.
Luca: Luca, de technicus. Goaltjesdief en kan makkelijk passeren.
Jim: Jim, de snelle. Niet bij te houden en plaaggeest voor verdedigers.
Martijn B: Martijn, de stille. Fantastisch in de kaats en koning van de assists.
Technische staf:
Albert: de Beer. Sterk in schema’s maken, organiseren en leiden. Gouden wissels kwamen ook vaak van zijn hand. Wedstrijdshirts komen ook dankzij Albert.
Gerrit: de Drukke. Fantastisch meelevende supporter en topfotograaf. Zelfs onder de wedstrijd poseerden spelers voor hem.
Eduard: de Fluitist. In nood prima scheidsrechter. Stuurde ook nieuwe scheidsrechters aan.
Alle andere ouders willen we bedanken voor hun fantastische steun dit seizoen. Jullie waren en zijn prima supporters!
 

HZ