16 oktober 2010, uitslag: 2 - 1

Voor aanvang van de wedstrijd was niet de formatie van het nieuwe kabinet gespreksonderwerp nummer één, of de bevrijding van de Chileense mijnwerkers, maar de sluiting van studio's van bepaalde filmgenres in de Verenigde Staten, vanwege een HIV-besmetting. Het was wel duidelijk wie er na een week afwezigheid zijn gezicht weer liet zien, en zijn stem weer eens liet horen. Ook werd de nieuwe remake van de horror-klassieker 'Piranha' uitvoerig besproken. Maar zeer waarschijnlijk zal deze film het niet halen bij Wrong Turn deel 1, 2 en 3, Zombieland, Black Sheep, Feast, Hell Night, Slaugther House en The Human Centipede en al helemaal niet bij Miami Spice, welke al decennia lang grijsgedraaid bij Molletje, Het Orakel of de Topslager op de plank ligt te verstoffen. Het is een krankzinnige wereld aan het worden.

In tegenstelling tot vorige week, liet de koperen ploert zich vandaag weinig zien en was het met een straffe wind aan de behoorlijk frisse kant. Gelukkig trof HHC 4 een stel jonge honden die zich in het voetbal tenue van sc Lutten had gehesen. De Stroppies mochten dus vaak en hard rennen om de aanvalsdrift van de bezoekers een halt toe te roepen. De koude spieren werden dan ook snel opgewarmd.

De eerste de beste aanval van de oranjehemden werd overigens meteen omgezet in een doelpunt. Slager Veurink, de gelegenheidsspits van dit seizoen, die zich door trainer Bolks om had weten te praten (waarschijnlijk na 17 glaasjes Beerenburg) om een potje mee te ballen vanwege de matige bezetting deze dag, kreeg de bal voor zijn voeten. Koud uit de kleedkamer hapte hij nog even snel zijn laatste stukje banaan weg, dronk zijn van huis meegebrachte pakje Fristi leeg en tikte de knikker met zijn eerste balcontact tegen te touwen. Ongeloof en blijdschap bij de Hardenbergers. Ook Arend zelf was doldriest van vreugde; 'Mn eerste balcontact, mn eerste balcontact!' riep hij uit, ogen groot als schoteltjes van verbijstering. Op zich niet zo vreemd, aangezien vorig seizoen ongeveer 43 kansen nodig waren om een doelpunt te scoren. Deze keer had Arend dus geen last van gladde sokken, strakke broekjes, klamme knieën of wat dan ook.

Voor rust hadden de oranjehemden nog 2 keer moeten scoren, maar deze malen werd er wel gefaald in de afronding. Voor een enkeling kwam de rust als geroepen, daar de vermoeidheid een tikkeltje toenam. Vooral de linksback van HHC was rijp voor de zuurstoffles en een paar nieuwe ledematen. Na rust nam de zwart-witte storm weer toe en er dienden weer de nodige meters gejouwd te worden om met handen en voeten de nul te houden. Dit gebeurde helaas niet. Er werd niet resoluut verdedigd en de knikker verdween pardoes (wat overigens ook de naam van de mascotte van De Efteling is) achter Moeken; 1 tegen 1.

Ondanks enkele kansjes van HHC nam de druk op het doel van Gerwin meer en meer toe. Soms met meer geluk dan wijsheid werd nóg een tegendoelpunt voorkomen. Gelukkig staat de Rossige Breker met zijn 54 lentes nog steeds keurig zijn mannetje en wist hij de achterhoede redelijk in het gareel te houden. Wel diende men naar zijn zeggen beter met elkaar te communiceren. Maar het was voor sommigen al lastig om tussen het hijgen door ook maar één enkel fatsoenlijk woord uit te brengen.

Rond de 73ste minuut wist uitgerekend Herman de Lange, afgelopen seizoen in Lutten verguisd, te scoren op voorgeven van The Legend, die vandaag ook de gelederen versterkte. Na een prachtige rush, wat menigeen deed terugdenken aan Gerjan's gloriejaren in het eerste elftal, wist hij de bal voor te leggen, waarna Herman de bal beheerst binnen schoof. Waar in de eerste helft Herman's schorre schreeuw van pijn nog over het sportpark galmde, na een charge van een oud teamgenoot, klonk nu zijn jubelzang in hoogste octaaf over de groene velden.

Met hangen en wurgen werd de voorsprong behouden. Het waren spannende minuten voor het laatste fluitsignaal en vooral op de bank was de spanning voelbaar. Carlo wendde regelmatig vol afgrijzen zijn gezicht af. Maar dat kon ook gewoon komen door Martijn's vreselijke aangezicht. Al met al bleven de 3 punten in Hardenberg en de ontlading hierop was onbeschrijfelijk groot. De vrolijke en frivole huppeldans richting de kleedkamer werd jubelend ingezet.

In de kantine werd de overwinning op grootse wijze gevierd met belachelijk veel kannen chocomel. Met name de Topslager vond het fantastisch om weer ns onder de voetbaljongens te zijn en zijn puike doelpunt te vieren. Hij was die nacht zelfs om 2.00 uur nog in Den Herdenberger te vinden, glazig uitkijkend met een tevreden glimlach, hangend boven in de gordijnen. Ook het trainersduo Bolks & Brink en zelfs The Legend waren in Den Herdenberger aanwezig. De één nog zatter dan de ander. Het vreselijk overdreven verhaal dat ondertekenende wellicht een beetje last van kramp in zijn spiertjes zou hebben gehad was inmiddels ook doorgedrongen in het feestgedruis aldaar. Met andere woorden, dit was het eerste waarmee Niek ondergetekende wist confronteren. Pas daarna kwamen de gebruikelijk 'Hallo Hans' en 'Hoe gaat het?'. Heel erg akelig gedrag weer van deze verschoppeling. Gezien zijn gedragingen van deze avond en zijn beperkte alcoholconsumptievermogen moet Niek de volgende dag wel weer zo aller-verschrikkelijk slecht te pas zijn geweest dat hij de hele dag in zn nest heeft gebivakeerd met een bonkende hersenbeschadiging. En de sporadische keren dat hij uit bed kwam zal hij ongetwijfeld in het trapgat gebraakt hebben. Zijn kinderen met verwarde en met onbegrijpelijke blikken toekijkend. Bolks had blijkbaar ook lekker diep in het glaasje gekeken en liep door het hele café de polonaise op zijn handen.

Martin had voor deze avond een uitje naar de bioscoop met zijn vriendinnetje gepland. Hiervoor had zijn bioscoopbroek en zijn speciale popcornemmer al klaar gelegd. En iedereen die razend nieuwsgierig is naar wat een bioscoopbroek (en de speciale popcornemmer) is, kan ik doorverwijzen naar Poffertjes. Toch leek Martin een avondje Herdenberger met veel van zijn teamgenoten vanzelfsprekend een leukere invulling van de avond. Na enige aansporingen van een aantal van zijn teamgenoten belde hij doodleuk zijn vrouwtje af. Of het gelukt is is zeer twijfelachtig. Hij was deze avond in ieder geval niet te vinden in Den Herdenberger en waarschijnlijk ligt zijn bioscoopbroek nu bij Moderna.

Aanstaande zaterdag zijn we vrij. Dat betekent dat er optimaal gefeest kan worden tijdens het oktoberfest!! Dat is na een loodzware trainingsweek en voetbalmiddag meer dan verdiend.

Hans


Rectificatie
In het vorige verslag (DKB uit) staat dat Musse de één nul scoorde. Het blijkt dat dit doelpunt gemaakt is door één van onze jonge talenten, wiens naam mij ontschoten is. Excuus hiervoor