9 oktober 2010, uitslag: 2 - 2

HHC 4 zet lijf en ledematen op het spel en geeft in blessure tijd 2 punten weg. De uitwedstrijd tegen DKB kan het best met deze volzin omschreven worden. Hierbij dient gezegd te worden dat deze tekst is ontsproten uit de dubieuze geest van Lucas Welle, also known as De Rosse Breker.
Vandaag moest de verre tocht naar De Krim gemaakt worden. Hiervoor had Luc zijn auto weer eens afgestoft en al zijn grammofoonplaten op een cassettebandje gezet, om voor wat entertainment te zorgen en zo de zeer lange rit wat aangenamer te maken. Gelukkig stonden op dit traject geen flitspalen waardoor het halve team een keer geen post van het Centraal Justitieel Incassobureau op de mat gedeponeerd kreeg wegens het overtreden van de maximum snelheid conform het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 .

Een warm najaarszonnetje scheen deze middag vrolijk over het sportpark aan de Horstra's Wijk. Onder een strak blauwe hemel diende de wedstrijd uit de 5e speelronde uit de 4e klasse C, seizoen 2010 - 2011 afgewerkt te worden. De ambiance op het kleine sportpark was geweldig, daar misschien wel één van Metallica's beste nummers van het gelijknamige album 'Master of Puppets' uit de speakers schalde; prachtig!

De Witte Bizon mocht afgelopen week de tenues van een wasbeurt voorzien. Daar hij dat ietwat lichtelijk vergeten was en hij op zaterdagochtend de tas met vuile shirtjes nog in de schuur zag staan, diende hij per ommegaande de schade te herstellen. In plaats van herstellen werd het de schade beperken. De shirtjes waren schoon, maar nog zo nat en klam als het washandje onder Bowies bed. Gelukkig was het mooi weer deze dag, dus geen nood.

De eerste helft van de wedstrijd was tranentrekkend en overweldigend saai om te aanschouwen. Het volgen van een potje midgetgolf voor doof-stommen met handicap 36 via Radio Langs de Lijn zou nog enerverender zijn geweest. Het niveau was matig, het spel traag en het aantal foute eindpasses regen zich gemakkelijk aaneen. Toch stond vlak voor rust de twee tegen nul op het telraam. 2 tegen 0 voor de oranjehemden dan, die het lederen monster tot 2 maal toe achter de doelwachter van De Krimse Boys wisten te krijgen. Één goal van De Musse en één van De Musse samen met de verdediger van de opponent, die op dat moment een prachtig scorend duo vormden. Achteloosheid achterin zorgde vlak voor de thee voor de aansluitingstreffer van de ontvangende partij. Dat was een lelijke streep door de rekening voor de Stroppies.

Na de rust werden de prachtige, technisch & fysiek sterke én watervlugge spelers Robert Ekkelenkamp, Herman de Lange en Hans Vosjan ingebracht. Helaas bracht dit niet helemaal wat de verwachting was, want HHC liep veel te vaak en te ver achteruit en liet DKB te veel voetballen. Echter werd voor beide doelen niet bijzonder veel gevaar gesticht. De buitengewoon consequent fluitende leidsman had alles keurig in de hand en verdeelde zijn kaarten eerlijk en evenwichtig over beide teams. Grove charges van achteren hoefden uiteraard niet bestraft te worden, lichte ingrepen vanzelfsprekend wel. En natuurlijk werd er ook net zo lang doorgebald tot de 2 - 2 zou vallen. Al zou dat tot Pinksteren 2018 duren. Dat was tijdens de rust al wel duidelijk. Het niveau van de leiding wist ook trainer Bolks aanzienlijk te bekoren. Met een donderende monoloog waarbij hij stembanden noch neusholtes spaarde berispte hij de scheids vanaf de zijlijn over diens leiding. De waterval van luid uitgegilde klanken, met daarbij enkele onsamenhangende woorden, gierden over heel De Krim. Een kakofonie uit de onderwereld! De man met de fluit kromp, net als mening toeschouwer, ineen, dreigde met een kaart in de richting van zijn toespreker, maar ging daarna weer vrolijk verder met het consequent leiden van het partijtje.

De 2 tegen 2 viel uiteraard diep in de blessure tijd. Moeken verkeek zich ietsjes op een voorzet en de bal werd, zij het bijzonder knap, nog binnen geknikt. De aanglijdende Kleine Dré, of wel Otman Bakkal, danwel Zatman Bakkel genoemd, maar ook gewoon luisterend naar de naam Wilco Otten, kwam net te laat om de bal nog van de doellijn te halen. Met zijn welbekende kreten als 'Aargghh, Oeehhhh, Brapeurrrr en Brrggoooarg' uitslaand, rolde hij én het speeltuig over de lijn. Uiteraard was de vreugde bij de geelhemden groot en de deceptie bij Hardenbergers onbeschrijfelijk. Tijd om een paar flinke kannen Carvan Cevitam achterover te kieperen en deze wedstrijd gauw te vergeten.

Voor de wedstrijd waren Ekkel en ondertekende het roerend met elkaar eens dat het toch wel een geschenk uit de hemel is dat men ooit 'bier' heeft uitgevonden. Nu bleek wel waarom; vreugde en verdriet kunnen het beste worden bijgestaan met deze overheerlijke versnapering. Ook waren Ekkel en ondergetekende het erover eens dat de mensheid alsnog postuum de nobelprijs voor de vrede uit moet reiken aan de uitvinder van 'De voetbalkantine'. En ik denk dat heel voetballend Nederland het met ons eens zal zijn.

Wat nog gezegd moet worden is dat donderdagavond fanantiek werd getraind, Luc & Tinus Torres tot 14 keer toe de bal van het dak moesten halen en Otten de penaltybokaal in de wacht sleepte. Dat Otten de penaltyreeks won was eigenlijk alleen maar omdat Moeken te lamlendig en te beroerd was om ook maar één enkele stap naar links of naar rechts te zetten, waardoor de perfect uitgevoerde Panenka van Hans ietwat mislukte. Luc miste met zijn aardappelboerentrap uiteraard volledig; Otten bleek derhalve de winnaar. Moeken gelukkig en Otten blij met het veroveren van deze strafschoppenbokaal (Otten houdt hiervoor overigens nog het "HHC 4 Eikel van de Week" shirt tegoed). Hoe grappig is het toeval dat beide figuren, Moeken en Otten, gezamenlijk op de doellijn acteerden bij de 2 tegen 2 van de zaterdag hierop volgend. Niet dat dit ook maar van enig belang is, maar toch een grappig feitje dat ik niet onvermeld wil laten. Een ander merkwaardigheidje uit de afgelopen trainingsweek is dat Poffertjes zijn teamgenoten wel even wist te vertellen dat de zon toch echt wel in het noorden opkomt en hiervan ook overtuigd was. Waar deze bijgoochem zijn kennis vandaan haalt is voor velen een groot raadsel. Misschien wel uit het grote boek vol huis, tuin en keukenspreuken en -wijsheden voor achterlijke, uit de kolonie verstoten gibbons, maar Poffertjes bleef vasthouden aan zijn gelijk. Toch houden we van je hoor, Gertjan! Vooral Carlo! En je weet dat ook dit verhaal wel ietsjes uit zn verband gerukt is. Een kleurrijk figuur als jou houden we graag in ons midden! Ook jammer dat je er zaterdag niet bij kon zijn. Je zou vast en zeker ook een flinke duit in het zakje hebben gedaan bij het roepen van akelige verwensingen richting de arbiter.

Op de terugweg van De Krim naar de Boshoek wist Lucas zichzelf, Robert en ondertekende bijna naar de andere wereld te helpen door midden op een druk kruispunt keurig stil te blijven staan, wachtend op een bestelbus die ons met grote vaart in de flank dreigde te rammen. Als een wild konijn dat angstig met grote lege ogen in de koplampen van een aanstormende auto besluitloos op de rijbaan blijft staan, zat Luc verstijfd in zijn stoel. Blinde paniek dreigde zich van het drietal meester te maken. Bleke gezichten, holle ogen en piepende stemmen die de bestuurder probeerden aan te sporen waren de ingrediënten van deze rare situatie. Gelukkig wist Luc zijn Opel Astra uit 1994 tijdig in beweging te zetten, en werden wij gered van een wisse en roemloze dood. Op de heenweg wist Luc nog te vertellen dat hij de auto slechts 4 keer per jaar gebruikt, en enkel voor de uitwedstrijden waarbij hij als chauffeur is aangewezen. Dat verklaarde zijn vreemde capriolen op het Nederlandse wegennet dan ook volledig.

Het vlaggenschip van HHC voetbalde uit, dus het was mooi rustig op de Boshoek, afgezien van enkel wat vrouwelijk schoon, dat zich tegenwoordig steeds meer laat zien op het voetbalbolwerk in Hardenberg. Vooral Moeken en Ben keken hun ogen krang in hun hoofd, watertandend van onreine gedachten. Er werd één van de vele lege tafels veroverd en het gerstenat liet zich gemakkelijk aanrukken. De wedstrijd werd nog even kort besproken en diverse plannen voor de zaterdagavond gesmeed. Martin wist op deze zaterdag te vertellen dat het drinken van belachelijk veel bier enkel en alleen een kwestie is van totale controle over je lichaam hebben. Na het uiteenzetten van zijn plannen verdween hij al gauw van het strijdtoneel richting zijn vriendinnetje. De sportmiddag was voor hem blijkbaar nog niet voorbij. Al met al dus weer een bijzondere voetbalmiddag uit de geschiedenis van HHC 4. Hopelijk pakken we volgende week weer de volle winst. Dat zou leuk zijn. Echt leuk.

Hans